Την Τρίτη, 24.3.98, αναχώρησε η ορειβατική αποστολή της Ε.Ο.Ο.Α. για το Νεπάλ. Στόχος της ομοσπονδιακής αυτής αποστολής είναι μερικές κορυφές στα Ιμαλάια, στην περιοχή Khumbu Himal, με μέσο υψόμετρο, αλλά εξαιρετικές τεχνικές δυσκολίες.
Θα θέλαμε εδώ να αναφέρουμε εξ αρχής ότι δεν υπάρχει επικοινωνία με την ομάδα, συνεπώς δεν μπορούμε να έχουμε τα νέα της. Η ομάδα δεν φέρει κινητή συσκευή επικοινωνίας. Η τελευταία κλήση έγινε προ 15 ημερών, οπότε οι ορειβάτες ήσαν ήδη στο Base Camp της περιοχής, όλοι καλά, και ξεκινούσαν για την αποστολή τους.
Οι κορφές είναι η Kwangde Lho, 6.167 m., Graded Alpine D, TD, πιθανότατα η κορφή Tengkang Poche, 6.499 m., Graded Alpine D+ (οι κορφές βρίσκονται ακριβώς δίπλα, σε απόσταση μικρότερη από 2,5 χιλιόμετρα και θα γίνει προσπάθεια και σε αυτή την κορφή) και η κορφή Kusum Kanguru, 6.369 m., Graded Alpine ED2. Η τελευταία αυτή κορφή αποτελεί και τον κύριο στόχο της ομάδας.
Το Kusum Kanguru, που το όνομά του στα Θιβετιακά σημαίνει "τρείς χιονισμένες κορφές", είναι μια εντυπωσιακή κορφή βράχου και πάγου, ένα συγκρότημα τριών κύριων κορφών, με τουλάχιστον πέντε κεντρικές κόψεις και ισάριθμες πλευρές.
Η βόρεια πλευρά της κεντρικής κορφής, ένας παγωμένος τοίχος 1.,800 m., είναι η πιο όμορφη. Πριν από πρώτη επιτυχημένη ανάβαση στον νοτιο-ανατολική πλευρά το 1979, είχαν προηγηθεί 4 αποτυχημένες αποστολές, ανάμεσα σε αυτές και η προσπάθεια των κορυφαίων αναρριχητών Doug Scott, George Bettepourge και Mike Corington.
Από το 1987 έγιναν αρκετές προσπάθειες, μερικές από αυτές πέτυχαν και απασχόλησαν τους διεθνείς ορειβατικούς κύκλους, δεδομένου ότι μια αναρρίχηση στο Kusum Kanguru αποτελεί σημαντικό ορειβατικό γεγονός.
Είναι σίγουρο ότι μια επιτυχία της Ομοσπονδιακής αποστολής, αφ 'ενός θα βελτιώσει διεθνώς την εικόνα της ελληνικής ορειβασίας, αφ' ετέρου θα δώσει πολύτιμες εμπειρίες και θα βελτιώσει τις προϋποθέσεις για μια μελλοντική επιτυχημένη Ομοσπονδιακή αποστολή σε μια μεγάλη δύσκολη κορυφή (Κ2, Makalu, Everest).
Οι όροι συμμετοχής καθορίστηκαν με γνώμονα τη δυσκολία του στόχου και η επιλογή των μελών της αποστολής έγινε ανάμεσα στους ορειβάτες που είχαν πλούσια ορειβατική δράση και διέθεταν το τεχνικό επίπεδο και την ειδική εμπειρία που είναι απαραίτητες για την αναρρίχηση στο Kusum Kanguru.
Στην ομάδα μετέχουν οι:
- Νίκος Βουτυρόπουλος
- Βαγ. Βρούτσης
- Παν. Κοτρωνάρος
- Χρ. Μπελογιάννης
- Δημ. Μπουραζάνης
- Παύλος Τσιαντός
- Νίκος Χατζής
- Γιάννης Κατριβάνος, που είναι και ο αρχηγός της αποστολής.
Η αποστολή θα διαρκέσει περίπου 45 ημέρες και το κόστος της καλύπτεται από την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού
Η αποστολή - βασικό κείμενο από τις ΚΟΡΦΕΣ
![]() Στο base camp Kusum Kanguru με το βουνό στο βάθος |
![]() Ετοιμάζοντας ξύλα για τον αγιασμό των πιολέ |
Λίγες γραμμές μάλλον δεν μπορούν να δείξουν τις συγκινήσεις και τα συναισθήματα που "βγαίνουν" από μια αποστολή στα βουνά των Ιμαλαΐων. Ένα μικρό χρονικό όμως είναι χρήσιμο για όσους θέλουν ίσως στο μέλλον να προσπαθήσουν κάτι παρόμοιο.
Επειδή λοιπόν δεν συμπαθούμε τις εθνικές επετείους αποφασίζουμε να πετάξουμε για Νεπάλ στις 24 Μαρτίου. Συγκεντρωμένοι στο αεροδρόμιο είναι ο Χ. Μπελογιάννης, o Ν. Χατζής, ο Ν. Βουτυρόπουλος; ο Β. Βρούτσης, ο Π Τσιαντός, ο Π. Κοτρωνάρος, ο Δ. Μπουραζάνης και αρχηγός της αποστολής ο Γ. Κατριβάνος.
Στόχος της αποστολής η ανάβαση σε δύο κορφές των 6000 και κάτι μέτρων, το Kusum Kanguru και το Kwangde. Ο λόγος ήταν η προσπάθεια σε δύο πολύ όμορφες και δύσκολες κορφές, δύο ταπεινές "εξάρες". Τα βουνά όμως είναι εκεί και περιμένουν.
Και τα δύο βουνά βρίσκονται στην περιοχή του Khumbu, πολύ κοντά στο Everest. Χαρακτηρίζονται σαν trekking κορφές, χαρακτηρισμός που δεν έχει να κάνει με τη δυσκολία, αλλά μόνο με το κόστος της άδειας ανάβασης, μόλις 300 $ για κάθε κορφή. Μεγάλο προσόν, το πολύ μικρό trekking που χρειάζεται για να φτάσεις στη βάση τους. Μόλις τρεις ημέρες για το Kusum Kanguru και τέσσερις για το Kwangde. Το Kusum Kanguru θεωρείται η πιο δύσκολη trekking κορφή του Νεπάλ.
Μετά από το πανέμορφο trekking στο Gokyo Peak για εγκλιματισμό, πήραμε το δρόμο για το base camp του Kusum. Ένα καταπληκτικό trekking σε μια πολύ όμορφη χαράδρα. Όσο πιο κοντά πλησιάζαμε, τόσο πιο έντονο γινόταν το ερώτημα:
Από που στο καλό θ' ανέβουμε αυτό το πράγμα;
Το base camp στήθηκε κάτω από το βόρειο τοίχο του βουνού. Ο καταπληκτικός μάγειρας φρόντισε να μας εφοδιάσει με την ενέργεια που θα χρειαζόμασταν τις επόμενες ημέρες. Οι πρώτες αναγνωριστικές βόλτες άρχισαν να γίνονται προς το βουνό, για να επιλεγεί η διαδρομή ανάβασης. Οι δύσκολες διαδρομές του βουνού απαιτούν μικρές ομάδες, κάτι που εμείς δεν ήμασταν. Έτσι αποφασίσαμε να χωριστούμε σε δύο ομάδες. Οι Τσιαντός, Βρούτσης, Κοτρωνάρος θα προσπαθούσαν την Βορειοανατολική κόψη και οι υπόλοιποι την Βόρεια κόψη.
Στο base camp Kusum Kanguru με το βουνό στο βάθος Τα αποτελέσματα ήταν τα εξής: η πρώτη ομάδα μετά από επτά ημέρες κοπιαστικής αναρρίχησης κατόρθωσε να πατήσει τη βόρεια κορφή του βουνού. Οι δυσκολίες της διαδρομής ήταν αρκετά μεγάλες, με πάγο έως 70 και βράχο έως IV βαθμό. Η δεύτερη ομάδα δεν τα κατάφερε. Προωθήθηκε σε 2 μέρες πολύ γρήγορα κάνοντας 1500 μ. υψομετρικής διαφοράς, σε ένα πεδίο που χαρακτηριζόταν από τον Dong Score, ο οποίος άνοιξε την διαδρομή "δύσκολο", αλλά μάλλον ήταν φονικό, παρά δύσκολο.... Ό,τι πιο σαθρό έχουμε δει ποτέ. Μια χιονόπτωση τη δεύτερη νύχτα μας έδωσε την δικαιολογία για να επιστρέψουμε στο base camp.
Μια δεύτερη προσπάθεια στην ΒΑ κόψη διακόπηκε άδοξα από μια σφοδρή χιονοθύελλα. Από κει και μετά ο καθένας πήρε το δρόμο του. Οι Χατζής, Κοτρωνάρος, Τσαντός και Κατριβάνος το δρόμο για το base camp του Kwangde, στου οποίου όλοι ανέβηκαν την κορφή, μετά από τριήμερη προσπάθεια, και οι υπόλοιποι το δρόμο για Ελλάδα λόγω υποχρεώσεων. Κατά την παραμονή στην Kathmandu η δεύτερη ομάδα έμαθε το δυσάρεστο νέο του θανάτου του Νίκου Παπανδρέου στο Dhaulagiri.
Βλέποντας τα αποτελέσματα της προσπάθειας μετά από ένα μήνα, θα έλεγα ότι ήταν πολύ θετικά. Μας έδειξε ότι μπορούμε να πετύχουμε σε ψηλά και τεχνικά βουνά των Ιμαλαΐων αρκεί να μην το βάζουμε κάτω με την πρώτη χιονόπτωση. Τα βουνά είναι εκεί και περιμένουν.

