Ε.Ο.Ο.Α.

Ιστορικό ίδρυσης και επωνυμιών

Η Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας - Αναρρίχησης (Ε.Ο.Ο.Α.) αποτελεί τη συνέχεια του Ελληνικού Ορειβατικού Συνδέσμου (Ε.Ο.Σ.), που ιδρύθηκε στην Αθήνα την 20.2.1930 από 20 αντιπροσώπους του Ορειβατικού Συνδέσμου Αθηνών και 10 αντιπροσώπους του Ορειβατικού Συνδέσμου Πατρών και αναγνωρίστηκε ως αθλητικό σωματείο με την απόφαση αριθ. 3516/9.4.1930 του Δικαστηρίου των εν Αθήναις Πρωτοδικών.

Ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύνδεσμος (Ε.Ο.Σ.) που αποτέλεσε την ομοσπονδιακή οργάνωση των ανά τη χώρα Τμημάτων - Σωματείων μελών του και μετά την αναγνώρισή του ως αθλητική ομοσπονδία ( έγγραφο 15389/30.9.1975 της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού - Γ.Γ.Α.), μετονομάστηκε με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης της 23 .1. 1977 σε Ελληνική Ομοσπονδία Χιονοδρομίας και Ορειβασίας (Ε.Ο.Χ.Ο.). Το νέο Καταστατικό εγκρίθηκε με την απόφαση αριθ. 2046/25.6.1977 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Μετά την ίδρυση της Ελληνικής Ομοσπονδίας Χιονοδρομίας (Ε.Ο.Χ.) την 31.10.1982 με κύρια αρμοδιότητα την αγωνιστική χιονοδρομία και τα έγγραφα αριθ. 12196/22.6.1983 και 1800/19.1.1984 της Γ.Γ.Α. που καθόριζαν πλέον ως κύρια αρμοδιότητα της Ε.Ο.Χ. τη χιονοδρομία και της Ε.Ο.Χ.Ο. την ορειβασία, η τελευταία (Ε.Ο.Χ.Ο.) μετονομάστηκε, με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης της 19.1.1985 σε Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβατικών Συλλόγων (Ε.Ο.Ο.Σ.). Το νέο Καταστατικό εγκρίθηκε με την απόφαση αριθ. 1658/7.5.1985 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Η Ε.Ο.Ο.Σ., εναρμονιζόμενη με τις ονομασίες αντίστοιχων ξένων Ομοσπονδιών και με τις διεθνείς εξελίξεις των αθλημάτων που πλέον εκπροσωπεί, μετονομάστηκε με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης της 28.1.1995 σε Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας - Αναρρίχησης (Ε.Ο.Ο.Α.). Το νέο Καταστατικό εγκρίθηκε με την απόφαση αριθ. 1656/19.6.1996 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Η ξενόγλωσση επωνυμία της Ε.Ο.Ο.Α. είναι, στην Αγγλική : Hellenic Federation of Mountaineering and Climbing, στη Γαλλική : Federation Hellenique d' Alpinisme et de l' Escalade και στη Γερμανική : Griechischer Bergsteiger Verband.

Μορφή - αρμοδιότητες - σχέσεις

α. Η Ε.Ο.Ο.Α. είναι αθλητική ομοσπονδιακή οργάνωση μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, που ελέγχεται και εποπτεύεται από τον αρμόδιο κρατικό φορέα σε θέματα αθλητισμού (σήμερα : Γενική Γραμματεία Αθλητισμού - Γ.Γ.Α.) και εκπροσωπεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό την ορειβασία, το άθλημα του ορειβατικού σκι, το άθλημα της αγωνιστικής αναρρίχησης , καθώς και τα τυχόν άλλα αθλήματα και δραστηριότητες που θα ενταχθούν στο μέλλον σε αυτή.

β. Η Ομοσπονδία, ως δευτεροβάθμιο όργανο, ασκεί εποπτεία στα Σωματεία-μέλη της, χωρίς όμως να επεμβαίνει στη διοικητική τους οργάνωση και λειτουργία, ούτε και στην οικονομική τους διαχείριση. Μπορεί όμως να καθορίζει τον τρόπο που τα Σωματεία-μέλη της θα διαχειρίζονται οικονομικές ή άλλες ομοσπονδιακές παροχές.Η εποπτεία της Ομοσπονδίας συνίσταται ακόμα στην παρακολούθηση και αξιολόγηση της δράσης των Σωματείων-μελών της, στην τήρηση των κανονισμών που διέπουν τις δραστηριότητές τους, καθώς επίσης και στο συντονισμό των ενεργειών τους, για την επίτευξη των σκοπών και των εκάστοτε στόχων και προγραμμάτων της.

γ. Η Ε.Ο.Ο.Α. δεν μπορεί να εκχωρεί δικαιώματά της σε οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο (μέλος της ή όχι), εκτός από τις περιπτώσεις εκχώρησης δικαιωμάτων χρήσης ή διαχείρισης εγκαταστάσεών της και πάντοτε μετά από απόφαση του Δ.Σ. και έγκριση της Γενικής Συνέλευσης.

δ. Η Ομοσπονδία διέπεται από τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα,τις ειδικές διατάξεις της νομοθεσίας για τον αθλητισμό, τους κανόνες του Κοινοτικού Δικαίου και τους σχετικούς με τους σκοπούς της κανονισμούς διεθνών αθλητικών οργανώσεων, καθώς επίσης και από τους κανόνες και τους όρους του Καταστατικού της και του Εσωτερικού Κανονισμού Λειτουργίας της.

ε.Η Ε.Ο.Ο.Α. δεν μπορεί να συνενωθεί με άλλες Οργανώσεις (Ομοσπονδίες, Ενώσεις, Σωματεία κ.ά.). Μπορεί όμως να είναι μέλος ελληνικών και διεθνών οργανώσεων σχετικών με τους σκοπούς της. Σήμερα είναι μέλος της Διεθνούς ΄Ενωσης Ορειβατικών Οργανώσεων (Union Internationale des Associations d' Alpinisme -U.I.A.A.) από το 1935 και της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης Ορεινής Πεζοπορίας (Europaische Wander Vereinigung - E.W.V.) από το 1985.

Διοικητικό Συμβούλιο

Πρόεδρος	Δημήτρης Γεωργούλης
Αντιπρόεδρος Α΄	Βασίλειος Γεωργιάδης
Αντιπρόεδρος Β΄	Σπύρος Κούτρας
Γεν.Γραμματέας	Μάγια Φουργιώτη
Ειδ.Γραμματέας	Εύα Μπάλλιου
Ταμίας	Παρασκευή Μαργαρίτη
Αναπλ.Ταμία	Αιμίλιος Αδάμος
Υπευθ.Ορειβασίας	Λουκάς Ανέστης
Υπευθ.Ορειβ.Σκι	Βασίλειος Βουτσελάς
Υπευθ.Αγ.Αναρρ.	Θεόδωρος Τσαβδαρίδης
Υπευθ.Κατ/γιων & Μονοπατιών	Νικόλαος Κοντός

Διεύθυνση - Τηλέφωνα:

Ε.Ο.Ο.Α. - Μηλιώνη 5, 10673 Αθήνα - Τηλ.: +30 1 3645904-3636617 - Fax: +30 1 3644687
Site - Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Οι σκοποί της Ομοσπονδίας είναι:

α. Η μέριμνα για την ανάπτυξη, εξύψωση και διάδοση της ορειβασίας σε όλες της τις μορφές και εκδηλώσεις, όπως : αναβάσεις, ορεινή πεζοπορία, αναρρίχηση βράχου, αλπινισμός και αναβάσεις υπερυψηλών βουνών.

β. Η μέριμνα για την ανάπτυξη, εξύψωση και διάδοση του αθλήματος του ορειβατικού σκι.

γ.Η μέριμνα για την ανάπτυξη, εξύψωση και διάδοση του αθλήματος της αγωνιστικής αναρρίχησης.

δ.Η μέριμνα για την ανάπτυξη και διάδοση αθλημάτων και δραστηριοτήτων σχετιζομένων με τα βουνά και την ορεινή φύση, με την προϋπόθεση ότι δεν ασκούνται ή εκπροσωπούνται από άλλες Ομοσπονδίες ή δεν είναι δυνατό να υπαχθούν σε ξεχωριστή Ομοσπονδία.

ε. Η συγκρότηση , η οργάνωση και ο συντονισμός ομάδων διάσωσης για περιπτώσεις ορειβατικών ατυχημάτων ή άλλου είδους ατυχημάτων στα βουνά σε συνεργασία με τις οικείες κρατικές Υπηρεσίες.

στ. Η ενεργός εμπλοκή της σε θέματα προστασίας της ορεινής φύσης, είτε πρωτόβουλα, είτε σε συνεργασία με άλλους αρμόδιους φορείς.

ζ. Η συμπαράσταση, καθοδήγηση και εποπτεία των Σωματείων - μελών της.

η. Η δημιουργία πλήρους ορειβατικού και αναρριχητικού αρχείου ( Συλλόγων, προσώπων, σημαντικών αναβάσεων, αναρριχήσεων, αποστολών, αγώνων, σχολών, συγκεντρώσεων, συνεδρίων, καταφυγίων κ.ά.), καθώς και ο εμπλουτισμός της βιβλιοθήκης της με σχετικές με τους σκοπούς της εκδόσεις.

θ. Η ευρύτερη διάδοση των γνώσεων (εκδόσεις, διαλέξεις, προβολές, εκθέσεις, δημοσιεύσεις, εκπομπές, κ.ά.), των σχετικών με την ορειβασία, τα αθλήματα που εκπροσωπεί, τα βουνά και την ορεινή φύση γενικότερα

Για την επίτευξη των σκοπών της και στα πλαίσια των εκάστοτε δυνατοτήτων της, η Ομοσπονδία:

α. Συνεργάζεται με τα Σωματεία - μέλη της για την καλλιέργεια και διάδοση της ορειβασίας, καθώς και για την άσκηση των αθλημάτων του ορειβατικού σκι και της αγωνιστικής αναρρίχησης.

β. Συγκεντρώνει από τα Σωματεία - μέλη της πληροφορίες για τη δράση τους, προκειμένου να προβαίνει σε ετήσια αξιολόγηση και κατάταξή τους σε κατηγορίες, σύμφωνα με εγκεκριμένο από Γενική Συνέλευση Σύστημα Αξιολόγησης.

γ. Ιδρύει, διοργανώνει και συντηρεί σχολές ορειβασίας, ορειβατικού σκι και αγωνιστικής αναρρίχησης, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, καθώς και κέντρα προπόνησης αθλητών ή άλλων μελών των Σωματείων της.

δ. Διοργανώνει συνέδρια και εκπαιδευτικές εκδηλώσεις (σεμινάρια, διαλέξεις, προβολές κ.ά.) σχετικά με τους σκοπούς της.

ε. Προγραμματίζει και διοργανώνει διεθνείς, πανελλήνιες ή περιφερειακές εκδηλώσεις (αναβάσεις, αναρριχήσεις βράχου, διασχίσεις, διαδρομές με ορειβατικά σκι, ασκήσεις προσανατολισμού, συγκεντρώσεις, εκπαιδευτικές κατασκηνώσεις, κ.ά.).

στ. Προγραμματίζει και διοργανώνει διεθνείς, πανελλήνιους ή περιφερειακούς αγώνες για τα αθλήματα του ορειβατικού σκι, της αγωνιστικής αναρρίχησης ή και άλλων που εκπροσωπεί.

ζ. Διοργανώνει πανελλήνιες ή περιφερειακές ορειβατικές αποστολές σε βουνά του εξωτερικού.

η. Φροντίζει για την αποστολή αθλητών, βοηθών εκπαιδευτών, εκπαιδευτών, προπονητών, κριτών, χρονομετρών, οδηγών, στελεχών κ.ά. ορειβασίας, ορειβατικού σκι και αγωνιστικής αναρρίχησης στο εξωτερικό για ενημέρωση, μετεκπαίδευση ή αγώνες.

θ. Ονομάζει βοηθούς εκπαιδευτές, εκπαιδευτές, οδηγούς ελληνικών βουνών, κριτές, χρονομέτρες, στελέχη κ.ά., καθώς και προπονητές σε συνεργασία με τη Γ.Γ.Α. ή άλλον αρμόδιο φορέα, για τις δραστηριότητες και τα αθλήματα που εκπροσωπεί και σύμφωνα με την εκάστοτε νομοθεσία, τους κανονισμούς της και τα διεθνώς ισχύοντα.

ι. Συμμετέχει σε διεθνείς, πανελλήνιες ή τοπικές εκδηλώσεις (συνέδρια, συμβούλια, σεμινάρια, εκθέσεις, κ. ά.) σχετικές με τους σκοπούς της ή διοργανώνει ανάλογες στην Ελλάδα.

ια. Κατασκευάζει, επεκτείνει, διαμορφώνει και συντηρεί εγκαταστάσεις που εξυπηρετούν την ορειβασία, το ορειβατικό σκι και την αγωνιστική αναρρίχηση (ορειβατικά καταφύγια, ορεινοί ξενώνες, τεχνητές πίστες αναρρίχησης, αθλητικά κέντρα κ. ά.).

ιβ. Μεριμνά για τη χάραξη, σήμανση και συντήρηση των εθνικών μονοπατιών (01 - 02....... 32 - 33 κ.ά.), καθώς και για τη σήμανση και συντήρηση ορειβατικών και αναρριχητικών διαδρομών στα ελληνικά βουνά.

ιγ. Φροντίζει για τη χάραξη, σήμανση και συντήρηση των ευρωπαϊκών μονοπατιών στην Ελλάδα (Ε4 - Ε6 - Ε4/6 κ.ά.)
ιδ. Επανεκδίδει το περιοδικό " ΤΟ ΒΟΥΝΟ ", συνεχίζοντας την παράδοση του Ε.Ο.Σ. που είχε εκδόσει 243 τεύχη σε τρεις περιόδους : Ιαν. 1934 - Μάρτ. 1941, Σεπτ. 1945 - Δεκ. 1952 και Ιαν. 1953 - Δεκ. 1965.

ιε. Εκδίδει, στα πλαίσια των σκοπών της, επετηρίδες, κανονισμούς, ενημερωτικά δελτία, οδηγούς, μονογραφίες, χάρτες, καθώς και άλλα σχετικά έντυπα.

ιστ. Συγκεντρώνει μεθοδικά βιβλία, περιοδικά, χάρτες, φωτογραφίες, διαφάνειες, ταινίες, κάρτες, καθώς και οποιεσδήποτε άλλες πληροφορίες και υλικό που είναι σχετικά με τους σκοπούς της, δημιουργώντας κατάλληλα αρχεία.

ιζ. Δημιουργεί και διατηρεί αναγνωστήριο για τη μελέτη όλου του αρχειακού και έντυπου υλικού της.

ιη. Παρέχει πληροφοριακά στοιχεία σε Συλλόγους, ορειβάτες, μελετητές και γενικά σε κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που ενδιαφέρεται για θέματα σχετικά με την ορειβασία, τα αθλήματα που εκπροσωπεί και την ελληνική ορεινή φύση.

Γενικά η Ε.Ο.Ο.Α. μετέρχεται οποιαδήποτε νόμιμα μέσα κρίνει πρόσφορα για την πραγματοποίηση των σκοπών της ή εκείνων των δραστηριοτήτων που απορρέουν από αυτούς.

Στις 12 Σεπτεμβρίου 1927, στην κορυφή του Ολύμπου, 24 'Ελληνες, Γάλλοι και Ελβετοί ορειβάτες πήραν την απόφαση ίδρυσης και στην Ελλάδα Ορειβατικού Συνδέσμου. 'Ετσι ιδρύθηκε στις 7-3-1928, από τον άτυπο ορειβατικό όμιλο «Κούκοι», ο Ορειβατικός Σύνδεσμος Αθηνών για να ακολουθήσει η ίδρυση του Ορειβατικού Συνδέσμου Πατρών (27-6-1928). Οι 2 αυτοί σύλλογοι ίδρυσαν την 20-2-1930 τον Ελληνικό Ορειβατικό Σύνδεσμο (Ε.Ο.Σ.), ο οποίος λειτούργησε ως Ομοσπονδία των ανά την Ελλάδα συνεχώς ιδρυομένων ορειβατικών σωματείων.Στις 12 Σεπτεμβρίου 1927, στην κορυφή του Ολύμπου, 24 'Ελληνες, Γάλλοι και Ελβετοί ορειβάτες πήραν την απόφαση ίδρυσης και στην Ελλάδα Ορειβατικού Συνδέσμου. 'Ετσι ιδρύθηκε στις 7-3-1928, από τον άτυπο ορειβατικό όμιλο «Κούκοι», ο Ορειβατικός Σύνδεσμος Αθηνών για να ακολουθήσει η ίδρυση του Ορειβατικού Συνδέσμου Πατρών (27-6-1928). Οι 2 αυτοί σύλλογοι ίδρυσαν την 20-2-1930 τον Ελληνικό Ορειβατικό Σύνδεσμο (Ε.Ο.Σ.), ο οποίος λειτούργησε ως Ομοσπονδία των ανά την Ελλάδα συνεχώς ιδρυομένων ορειβατικών σωματείων.

Με την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων του και με την ευρύτατη διάδοση της ορειβασίας και χιονοδρομίας σε όλη τη χώρα (μέχρι το 1940 είχαν ιδρυθεί Τμήματα του Ε.Ο.Σ. και Ορειβατικές Ομάδες σε 43 πόλεις - σήμερα σε 60), η Πολιτεία αναγνώρισε τον Ε.Ο.Σ. ως εθνική ομοσπονδία που αντιπροσώπευε και εκπροσωπούσε αυτήν, για τα αθλήματα της ορειβασίας και χιονοδρομίας και έτσι με την ιδιότητα αυτή, της εθνικής εκπροσώπησης (σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες; συνέδρια κ.α.), ο Ε.Ο.Σ. έγινε μέλος των αντίστοιχων διεθνών οργανισμών : της Διεθνούς Ομοσπονδίας Χιονοδρομίας (F.LS.) την 14-2-1936, της Διεθνούς 'Ενωσης Ορειβατικών Οργανώσεων (U.LA.A.) την 29-8-1936 και τώρα τελευταία (1-1-1985) της Ευρωπάίκής 'Ενωσης Ορεινής Πεζοπορίας (E.W.V.), ενώ από το 1953 συμμετέχει ενεργά σε Συμβούλια και Επιτροπές των Οργανισμών αυτών.

Παράλληλα με την ορειβασία και τη χιονοδρομία ο Ε.Ο.Σ. ασχολήθηκε και ανέπτυξε τόσο τη σπηλαιολογία, εξερευνώντας και μελετώντας (από το 1932) τουλάχιστον 100 αξιόλογα σπήλαια (μέλη του Ε.Ο.Σ. και του Φ.Σ. «ο Παν» ίδρυσαν το 1950 την Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία), όσο και την προστασία της ορεινής φύσης, όπου πρωτοστάτησε (από το 1937) στην εκπόνηση νομοθεσίαο; και στη δημιcϋρrtίι~ των 2 πρώτων εθνικών δρυμών στην Ελλάδα ('Όλυμπος - Παρνασσός το 1938), ενώ έγινε και μέλος της Διεθνούς 'Ενωσης Προστασίας της Φύσης (LU.C.N.) την 23-10-1950 και συνέβαλε, με ενέργειες και μέλη του, στην ίδρυση το 1951 της Ελληνικής Εταιρίας Προστασίας της Φύσεως.

Επίσης ο Ε.Ο.Σ. υπέδειξε προς την Πολιτεία την ανάγκη και πέτυχε (και νομοθετικά) τη δημιουργία ορεινών εγκαταστάσεων για τη διευκόλυνση των ορειβατών και χιονοδρόμων. 'Ετσι κατασκεύασε το 1930-31 το 1ο ορειβατικό καταφύγιο στον Όλυμπο (σήμερα η Ομοσπονδία διαθέτει 11 ιδιόκτητα καταφύγια, ενώ άλλα 52 είναι ιδιοκτησίας των Συλλόγων της). Οι δε μικροί χιονοδρομικοί αναβατήρες που εγκατέστησε (από το 1961) στα διάφορα βουνά για τη διεξαγωγή των αγώνων χιονοδρομίας, αποτέλεσαν τον πυρήνα δημιουργίας των σημερινών μεγίιλων χιονοδρομικών κέντρων της Ελλάδος.

Το 1940-41, στελέχη και μέλη των Τμημάτων του Ελληνικού Ορειβατικού Συνδέσμου συγκρότησαν και διοίκησαν το Α' Τάγμα Χιονοδρόμων, ενώ πρόσφεραν σε αυτό τα ορειβατικά και χιονοδρομικά τους είδη. Κατά τη διάρκεια δε της Γερμανικής Κατοχής o Ε.Ο.Σ. πρόσφερε μεγάλο κοινωνικό έργο, διοργανώνοντας παιδtκές κατασκηνώσεις (1942-43-44), παιδικό πρεβαντόριο (1943-44), καθώς και παροχή συσσιτίων σε ομάδες πληθυσμού. Για τις δραστηριότητές του αυτές έχει τύχει ιδιαίτερης μνείας από το Γ.Ε.Σ., ενώ μέλη του έχουν βραβευθεί από κοινωνικούς φορείς.

Πρόεδροι και στελέχη των Δ.Σ. της Ομοσπονδίας έχουν συμμετάσχει στη διοίκηση οργανισμών, όπως στον Ε.Ο.Τ. (Πρόεδρος 1933-1935), στη Γ.Γ.Α. (Γενικός Γραμματέας 1962-1964 και Αναπληρωτής 1964-1966), στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (μέλος 1975-1977), στην Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων (Αντιπρόεδρος - Γεν. Γραμματείς Ταμίας - μέλη 1935-1992), στη Διεθνή Ολυμπιακή Ακαδημία (Πρόεδροι - Αντιπρόεδροι μέλη 1967-1999), στην Επιτροπή Φιλάθλου Ιδιότητος (Πρόεδρος 1969-1972 & 1981-1984), καθώς και στην U.LA.A. (Αντιπρόεδρος 1973-1977).

Στα πλαίσια δε των ορειβατικών δραστηριοτήτων του ο Ε.Ο.Σ. αρχίζει να στέλνει ορειβάτες σε μεγάλα βουνά του εξωτερικού (από το 1935), να εκπαιδεύει αναρριχητές σε σχολές στην Ελλάδα (από το 1935) και στο εξωτερικό (από το 1956), να συμμετέχει ή να διοργανώνει αλπινιστικά κέντρα (από το 1963), να στέλνει σε σχολές του εξωτερικού ορειβάτες - χιονοδρόμους για εκπαίδευση στο ορειβατικό σκι και στη διάσωση (από το 1964), ενώ παράλληλα διοργανώνει πανελλήνιες σχολές αναρρίχησης (από το 1959) και χειμερινές σχολές ορειβασίας (από το 1963).

Στον τομέα της χιονοδρομίας ο Ε.Ο.Σ. έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα, φροντίζοντας να εκπαιδεύει συνεχώς τους αθλητές, τόσο στις εδώ διοργανούμενες σχολές με ξένους προπονητές (από το 1933), όσο και σε ονομαστές σχολές του εξωτερικού και ταυτόχρονα να λαμβάνει μέρος σε διεθνείς αγώνες, παγκόσμια πρωταθλήματα και ολυμπιακούς αγώνες. 'Ετσι μέχρι το 1983 η Ομοσπονδία είχε διοργανώσει 43 πανελλήνια πρωταθλήματα χιονοδρομίας (1932-1983), 4 κύπελλα Ελλάδος (1980-1983), αναρίβμητους περιφερειακούς και ειδικούς αγώνες (από το 1932), 2 βαλκανικούς αγώνες (1974 & 1978), καθώς και 3 διεθνείς αγώνες (1954, 1967 & 1969), ενώ συμμετείχε σε 14 βαλκανικούς αγώνες (1968-1982), σε πολλούς διεθνείς αγώνες (από το 1936), σε 5 παγκόσμια πρωταθλήματα (από το 1962), καθώς και σε 9 Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες (1936, 1948, 1952, 1956, 1964, 1968, 1972, 1976, 1980).

Επίσης η Ομοσπονδία, ως μέλος των διεθνών οργανισμών που είναι μέλος, έχει διοργανώσει στην Ελλάδα 4 Γενικές Συνελεύσεις της U.LA.A. (1953, 1962, 1970, 1978, ενώ θα διοργανώσει του 1999), 2 συνεδριάσεις του Συμβουλίου της U.LA.A. (1975, 1990), 6 συνεδριάσεις Επιτροπών της U.LA.A. (1980, 1988, 1990, 1992, 1994, 1996), 1 διεθνές συνέδριο της F.LS. (1963) και 1 Γεν. Συνέλευση της E.W.V. (1988).

Μέλη των Ομάδων Διάσωσης που είχε δημιουργήσει συμμετείχαν ενεργά και με επιτυχία, τόσο σε δεκάδες ορειβατικά ατυχήματα (από το 1931), όσο και σε ατυχήματα εθνικού επιπέδου, π.χ. ανεύρεση ναυαγών στα απόκρημνα Αντικύθηρα (1978), ανεύρεση καταπεσόντων αεροπλάνων στη Δίρφη (1956), στην Ορθρη (1991), στα Πιέρια (19971 κ.α. Για την πληροφόρηση των Σωματείων και των μελών τους η Ομοσπονδία έχει εκδόσει 3 επετηρίδες (1930-31, 1946 & 1947-48), 9 βιβλία για ορειβασία, αναρρίχηση, μονοπάτια, πανίδα κ.ά., αρκετά φυλλάδια και κανονισμούς αγώνων και εκδηλώσεων, καθώς και 243 τεύχη περιοδικού με τίτλο «το βουνό» (1934-1965), με άρθρα επιστημονικού, ορειβατικού και χιονοδρομικού περιεχομένου που υπογράφουν μέλη της Ακαδημάίκοί και Καθηγητές Πανεπιστημίου και που ακόμα και σήμερα αποτελούν σημείο αναφοράς και εγκυρότητας.

Το 1977 ο Ε.Ο.Σ. μετονομάστηκε σε Ελληνική Ομοσπονδία Χιονοδρομίας και Ορειβασίας (Ε.Ο.Χ.Ο.), ενώ μετά τη μεταβίβαση (το 1983) του αθλήματος της χιονοδρομίας στη νεοϊδρυθείσα Ομοσπονδία Χιονοδρομίας, μετονομάστηκε το 1985 σε Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβατικών Συλλόγων (Ε.Ο.Ο.Σ.), μέχρι το 1996 που μετονομάστηκε τελικά σε Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας - Αναρρίχησης (Ε.Ο.Ο.Α.).

Η Ακαδημία Αθηνών στη Συνεδρία της 30-12-1980 βράβευσε την Ομοσπονδία για την επί 50ετία προσφορά της στην ορειβασία - χιονοδρομία και εν γένει στον αθλητισμό.

Η Ε.Ο.Ο.Α. είναι αθλητική ομοσπονδία που εποπτεύεται, ελέγχεται και επιχορηγείται από τη Γ.Γ.Α. και εκπροσωπεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό τις δραστηριότητες της ορειβασίας (αναβάσεις, ορεινή πεζοπορία, αναρρίχηση βράχου, αλπινισμός, ιμαλάίσμός), το άβλημα της αγωνιστικής αναρρίχησης και το άθλημα του ορειβατικού σκι, ενώ ως δευτεροβάθμιο όργανο ασκεί εποπτεία σε 83 σωματεία - μέλη της που είναι διασκορπισμένα σε 36 νομούς της χώρας.

Στα μέλη των Σωματείων της παρέχει συνεχή εκπαίδευση, είτε διοργανώνοντας κάθε χρόνο σχολές ορειβασίας διαφόρων επιπέδων, είτε στέλνοντας έμπειρα στελέχη για μετεκπαίδευση σε σχολές και εκδηλώσεις του εξωτερικού, ενώ για την ειδικότερη εκπαίδευση των αθλητών φροντίζει να διοργανώνει σχολές και σεμινάρια.

Από τις διάφορες σχολές έχουν αποφοιτήσει 39 εκπαιδευτές και 60 βοηθοί εκπαιδευτές ορειβασίας, 6 εκπαιδευτές και 6 βοηθοί εκπαιδευτές ορειβατικού σκι, ενώ, λόγω της ευχέρειας που της παρέχει η νομοθεσία, έχει ονομάσει 36 οδηγούς ελληνικών βουνών και έχει πιστοποιήσει τα διπλώματα 30 συνοδών μέσου βουνού και 16 προπονητών ορειβασίας.

Για το άθλημα της αγωνιστικής αναρρίχησης η Ομοσπονδία διοργανώνει πανελλήνια πρωταθλήματα (από το 1990), αγώνες κυπέλλου (από το 1993) και περιφερειακούς αγώνες (από το 1998), ενώ συμμετέχει σε βαλκανικούς αγώνες (από το 1997), καθώς και σε αγώνες παγκοσμίων πρωταθλημάτων και κυπέλλου (από το 1994). Με το άθλημα, που είναι ερασιτεχνικό και ατομικό (8 κατηγορίες), ασχολούνται σήμερα 356 αθλητές και αθλήτριες από 32 Σωματεία διασκορπισμένα σε 18 νομούς της χώρας.Επίσης για το άθλημα του ορειβατικού σκι η Ομοσπονδία διοργανώνει πανελλήνια πρωταθλήματα (από το 1992) και αγώνες κυπέλλου (από το 1995), βαλκανικούς αγώνες (1997 & 1999), καθώς και διεθνείς (1996, 1998 & 1999), ενώ συμμετέχει σε βαλκανικούς αγώνες (1998) και σε διεθνείς (από το 1995). Με το άθλημα, που είναι ερασιτεχνικό, ομαδικό αλλά και ατομικό (4 κατηγορίες), ασχολούνται σήμερα 55 αθλητές και αθλήτριες από 16 Σωματεία διασκορπισμένα σε 9 νομούς της χώρας.

Στον τομέα της ορειβασίας - αναρρίχησης, όπου δεν γίνονται αγώνες, αλλά αθλητικές δραστηριότητες και εκδηλώσεις, έχει διοργανώσει 58 πανελλήνιες ορειβατικές συγκεντρώσεις σε διάφορα βουνά (από το 1936), 10 πανελλήνιες αναρριχητικές συναντήσεις σε διάφορα πεδία (από το 1988), 2 ορειβατικές βαλκανιάδες (1977 & 1981), 1 αναρριχητική βαλκανιάδα (1996), 3 διεθνείς αναρριχητικές συναντήσεις (1986, 1991 & 1998), ενώ έχει συμμετάσχει στις υπόλοιπες 7 ορειβατικές βαλκανιάδες (1975-1983) και στις υπόλοιπες 2 αναρριχητικές βαλκανιάδες (1997-1998).

Αυτό βέβαια που «μετράει» διεθνώς είναι οι επιτυχημένες ορειβατικές αποστολές στα μεγάλα ορεινά συγκροτήματα του κόσμου, αλλά και οι προσπάθειες σε κορυφές πάνω από 7.500μ., καθώς και οι αξιόλογες αναρριχητικές διαδρομές στα διεθνούς φήμης αναρριχητικά πεδία, κυρίως των Άλπεων. Τέτοιου είδους αθλητικές δραστηριότητες υπάρχουν πάμπολλες και έχουν γίνει από διοργανούμενες ή επιχορηγούμενες αποστολές της Ομοσπονδίας και των Συλλόγων της, αλλά και των μελών τους. Από το 1935 έχουν γίνει περίπου 150 ορειβατικές αποστολές σε 75 βουνά σε 5 ηπείρους, ενώ οι αναρριχητικές διαδρομές σε 70 περίπου βουνά της Ευρώπης ξεπερνούν τις 600.

Στον τομέα της πεζοπορίας και για την εξηπηρέτηση των Ευρωπαίων και Ελλήνων πεζοπόρων, η Ομοσπονδία έχει φροντίσει για τη χάραξη και σήμανση 4.000 χιλ. μονοπατιών μεγάλων διαδρομών, όπως είναι τα 2 ευρωπαϊκά μονοπάτια Ε4 και Ε6, που διασχίζουν την Ελλάδα από βορρά προς νότο και από δύση προς ανατολή αντίστοιχα, καθώς και τα 15 εθνικά μονοπάτια που ενώνουν σημαντικές ορεινές και αρχαιολογικές περιοχές της Ελλάδος.

Όλες οι ορειβατικές-αναρριχητικές και αθλητικές δραστηριότητες των Συλλόγων-μελών αξιολογούνται από την Ομοσπονδία, βάσει ενός συστήματος αξιολόγησης (βαθμολογούνται 150 περιπτώσεις 10 κατηγοριών δραστηριοτήτων) και τα σωματεία κατατάσσονται σε κατηγορίες, ανάλογα της βαθμολογίας που συγκεντρώνουν, που αποτελούν και τη βάση της επιχορήγησής τους από τη Γ.Γ.Α.

Ορειβασία (mountaineering), με τη γενική έννοια, είναι η ανάβαση στα βουνά, είτε χαμηλά, είτε ψηλά. Αλλά, λέγοντας ανάβαση εννοούμε την κοπιαστική, πολύωρη ή πολυήμερη πορεία και σκαρφάλωμα που κάνουμε, ντυμένοι κατάλληλα (ειδικά) και φορτωμένοι με σακίδιο και άλλα ορειβατικά υλικά, με σκοπό να «κατακτήσουμε» ένα βουνό, είτε ανεβαίνοντας μία κορυφή του (περπατώντας ή αναρριχώμενοι), είτε διασχίζοντάς το (με τα πόδια ή και με ορειβατικά σκι). Ο όγκος, το ύψος και η μορφολογία του βουνού, οι κλιματολογικές συνθήκες (χιόνι - πάγος) που επικρατούν κατά την ανάβαση ή τη διάσχισή του, καθώς και το είδος της ανθρώπινης δράσης, είναι στοιχεία και κριτήρια που διαφοροποιούν τη γενική έννοια της ορειβασίας και επιτρέπουν (επιβάλλουν) τη διάκριση και τη διαίρεσή της σε απλή ορειβασία (αναβάσεις - ορεινή πεζοπορία), δύσκολη ορειβασία (αναρρίχηση βράχου - αλπινισμός) και αναβάσεις υπερυψηλών βουνών (ιμαλαϊσμός). Ορειβασία (mountaineering), με τη γενική έννοια, είναι η ανάβαση στα βουνά, είτε χαμηλά, είτε ψηλά. Αλλά, λέγοντας ανάβαση εννοούμε την κοπιαστική, πολύωρη ή πολυήμερη πορεία και σκαρφάλωμα που κάνουμε, ντυμένοι κατάλληλα (ειδικά) και φορτωμένοι με σακίδιο και άλλα ορειβατικά υλικά, με σκοπό να «κατακτήσουμε» ένα βουνό, είτε ανεβαίνοντας μία κορυφή του (περπατώντας ή αναρριχώμενοι), είτε διασχίζοντάς το (με τα πόδια ή και με ορειβατικά σκι). Ο όγκος, το ύψος και η μορφολογία του βουνού, οι κλιματολογικές συνθήκες (χιόνι - πάγος) που επικρατούν κατά την ανάβαση ή τη διάσχισή του, καθώς και το είδος της ανθρώπινης δράσης, είναι στοιχεία και κριτήρια που διαφοροποιούν τη γενική έννοια της ορειβασίας και επιτρέπουν (επιβάλλουν) τη διάκριση και τη διαίρεσή της σε απλή ορειβασία (αναβάσεις - ορεινή πεζοπορία), δύσκολη ορειβασία (αναρρίχηση βράχου - αλπινισμός) και αναβάσεις υπερυψηλών βουνών (ιμαλαϊσμός).

Απλή ορειβασία χαρακτηρίζεται η ανάβαση σε οποιοδήποτε μέσο ή ψηλό βουνό ή η διάσχιση και κατάβασή του, από μέρη όμως που γενικά χαρακτηρίζονται βατά και δεν απαιτούν για την ανάβασή τους ή το πέρασμά τους ή την κατάβασή τους, ειδικές γνώσεις, τεχνικές και σύνεργα. Το είδος αυτό της ορειβασίας συνηθίζεται να λέγεται ορεινή πεζοπορία. Ο όρος αυτός όμως είναι ελλιπής, γιατί δεν χαρακτηρίζει σωστά το σύνολο της δράσης που απαιτεί η απλή ορειβασία η οποία περιέχει την έννοια της ανάβασης, που βέβαια δεν υπονοεί καθόλου η ορεινή πεζοπορία, στην οποία, κατά γενική ομολογία κυριαρχεί ή έννοια της πεζοπορίας πάνω στο βουνό. Δηλαδή η ορεινή πεζοπορία είναι τμήμα της απλής ορειβασίας. Έτσι την ανάβαση σε ένα βουνό είναι πιο σωστό να τη χαρακτηρίζουμε απλή ορειβασία ή ανάβαση (ascent) στο τάδε βουνό, ενώ τη διάσχισή του ή την περιπλάνηση πάνω σε αυτό ή και το κατέβασμά του (και μόνον αυτά) μπορούμε να τα χαρακτηρίζουμε και ορεινή πεζοπορία (mountain hiking).

Δύσκολη ορειβασία χαρακτηρίζεται η ανάβαση και η διάσχιση κάθε μέσου ή ψηλού βουνού, από διαδρομές όμως που παρουσιάζουν ορισμένου είδους δυσκολίες και αναγκαστικά απαιτούν ειδική τεχνική και όργανα. Επειδή όμως ο όρος δύσκολη ορειβασία είναι γενικός, επιβάλλεται να χαρακτηρίζουμε τις εκάστοτε ορειβατικές δραστηριότητες, λόγω των μεγάλων διαφορών που παρουσιάζουν τα στοιχεία που τη χαρακτηρίζουν (βουνά, πεδίο, κλιματολογικές συνθήκες, είδος ανθρώπινης δράσης), σε αναρρίχηση βράχου και σε αλπινισμό.

Αναρρίχηση (climbing) ή αναρρίχηση βράχου (rock climbing) χαρακτηρίζεται το σκαρφάλωμα, με καλοκαιρινές συνθήκες (με χειμερινές συνθήκες χαρακτηρίζεται αλπινισμός), σε οποιαδήποτε κορυφή βουνού, που γίνεται όμως από την απόκρημνη πλευρά της (ορθοπλαγιά) και που αναγκαστικά εφαρμόζεται η αναρριχητική τεχνική (μικρού ή μεγάλου βαθμού δυσκολίας) και απαιτείται η χρήση διαφόρων βοηθητικών οργάνων (καρφιά, καρυδάκια, σχοινιά, καραμπίνερ κ.ά.). Η αναρρίχηση διακρίνεται σε ελεύθερη και σε τεχνητή αναρρίχηση.

Ελεύθερη αναρρίχηση (free climbing) είναι η αναρρίχηση που γίνεται με φυσικές κινήσεις, όπου ο αναρριχητής εκμεταλλεύεται το φυσικό ανάγλυφο του βράχου για την προώθησή του, δηλαδή τα πιασίματα και τα πατήματα που του προσφέρει η ορθοπλαγιά. Τα αναρριχητικά όργανα (καρφιά, σχοινί, καραμπίνερ κ.ά.) χρησιμοποιούνται μόνο για ασφάλεια και όχι για κίνηση. Ένα είδος ελεύθερης αναρρίχησης είναι η αναρρίχηση μεγάλου βαθμού δυσκολίας που γίνεται χωρίς σχοινί σε μικρού ύψους βράχια και λέγεται bouldering.

Τεχνητή αναρρίχηση (artificial climbing) είναι η αναρρίχηση που γίνεται με τη βοήθεια των αναρριχητικών οργάνων (καρφιά, σχοινί, καραμπίνερ, καρυδάκια, σκαλίτσες, τρυπάνια κ.ά.), τα οποία χρησιμοποιούνται εκτός από την ασφάλεια, και για την προώθηση ή κίνηση του αναρριχητή, δηλαδή χρησιμοποιεί, εκτός των φυσικών ανωμαλιών του βράχου, τεχνητά πιασίματα και πατήματα.

Αλπινισμός (alpinism) βασικά είναι η ανάβαση και η αναρρίχηση στις Άλπεις, αλλά έχει καθιερωθεί να χαρακτηρίζεται αλπινισμός και η ανάβαση και η διάσχιση (πεζοπορία - αναρρίχηση - ορειβατικό σκι) κάθε μέσου ή ψηλού βουνού (που το ύψος του όμως δεν υπερβαίνει το ύψος των Άλπεων ή έστω το ύψος εκείνο στο οποίο συνήθως εμφανίζονται έντονα τα συμπτώματα της ασθένειας των βουνών), με ιδιαίτερα δύσκολες μορφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες και για την οποία ανάβαση ή διάσχιση απαιτούνται ειδικές γνώσεις και σύνεργα και υποχρεωτικά εφαρμόζεται ή η τεχνική πάγου - παγωμένου χιονιού (χρήση κραμπόν και πιολέ, δέσιμο σε σχοινοσυντροφιά, χρήση ορειβατικών σκι κ.ά.) ή η τεχνική της μικτής αναρρίχησης βράχου - πάγου (μικρού ή μεγάλου βαθμού δυσκολίας) και με χρήση διαφόρων βοηθητικών οργάνων (καρφιά, σχοινιά, καραμπίνερ, μαρτό κ.ά.).

Ιμαλαϊσμός (himalayism) χαρακτηρίζεται η ανάβαση οποιουδήποτε υπερυψηλού βουνού (συνήθως πάνω από 7.000μ.), που παρουσιάζει υπέρτατης δυσκολίας μορφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες και για την οποία ανάβαση απαιτούνται, εκτός από την άριστη γνώση και εφαρμογή της αλπινιστικής τεχνικής και ιδιαίτερες δυνατότητες του ανθρώπινου οργανισμού, λόγω του μεγάλου υψομέτρου (χωρίς αυτές δεν γίνεται η ανάβαση, όσο καλός και εάν είναι ο ορειβάτης από άποψη τεχνικής).

Αγωνιστική αναρρίχηση (competition climbing) είναι η αναρρίχηση σε τεχνητές πίστες ορισμένων διαστάσεων, σε κλειστό ή ανοικτό χώρο, που αναπαριστούν το φυσικό ανάγλυφο του βράχου. Οι πίστες αυτές έχουν επίπεδες επιφάνειες, δίεδρα, γωνίες και αρνητικές κλίσεις, ενώ υπάρχουν τεχνητά πιασίματα που μπορούν να τοποθετηθούν σε διάφορα σημεία της πίστας δυσκολεύοντας τη διαδρομή του αγώνα. Πρώτος ανακηρύσσεται όποιος φθάσει το ψηλότερο σημείο της πίστας, ενώ τώρα τελευταία στο εξωτερικό λαμβάνεται υπόψη και η ταχύτητα αναρρίχησης (χρόνος).

Ορειβατικό σκι (mountaineering ski) είναι η τέχνη του να κινείται κάποιος σε χιονισμένες πλαγιές βουνών και με ένα ζευγάρι σκι. Είναι συνδυασμός σκι κατάβασης και σκι αντοχής. Το αγωνιστικό ορειβατικό σκι είναι καθαρό άθλημα, με την έννοια ότι για τη διεξαγωγή αγώνων δεν απαιτούνται εγκαταστάσεις στο βουνό, γιατί οι διαδρομές γίνονται σε διάφορα πεδία του φυσικού ανάγλυφου. Οι αθλητές αγωνίζονται, είτε μόνοι τους, είτε σε ζευγάρια, σε οριοθετημένες διαδρομές που περιλαμβάνουν πλήθος δυσκολιών, τόσο χιονοδρομίας, όσο και αλπινισμού, αναρρίχησης, αντοχής κ.ά. Νικητής ή νικήτρια ομάδα (2 άτομα) αναδεικνύεται όποιος έχει καλύτερο χρόνο και λιγότερες ποινές που πιθανόν να πάρει κατά τη διάρκεια του αγώνα.

(συγκέντρωση στοιχείων - συγγραφή : Νίκος Νέζης)

Αναρρίχηση βράχου	Μικτή αναρρίχηση βράχου - πάγου (αλπινισμός)
I	Εύκολη	F
II	Λίγο Δύσκολη	PD
III	Μέτρια Δύσκολη	AD
IV	Δύσκολη	D
V	Πολύ Δύσκολη	TD
VI	Εξαιρετικά Δύσκολη1	ED1
VII	Εξαιρετικά Δύσκολη 2	ED2
VIII
IX
X
XI
Για τεχνητή αναρρίχηση : Α0 - Α1 - Α2 - Α3 - Α4 - Α5 - Α6