Το Pobeda (7.439 μ.) είναι το ψηλότερο βουνό της περιοχής Tian Shan, που βρίσκεται στα σύνορα του Kyrgyztan και του Kazakstan με την Κίνα. Είναι ένας μασίφ "θόλος", σκεπασμένος με χιόνι και πάγο, που βρίσκεται μόλις 10 μίλια νότια της δεύτερης ψηλότερης κορυφής, της περιοχής, Khan Tengri (7.010 μ.).

Μέχρι τα 1930 το Khan Tengri θεωρείτο ότι ήταν η ψηλότερη κορυφή στο Tian Shan. Η παγωμένη μάζα που σκεπάζει την Pobeda, η οποία σχεδόν πάντα είναι κρυμμένη πίσω από πυκνά σύννεφα, είχε ξεφύγει από την προσοχή των ορειβατών - εξερευνητών της εποχής. Η γεωγραφική ανακάλυψη της κορυφής Pobeda έγινε το 1943 και η πρώτη επιτυχημένη ανάβαση το 1956 από μια αποστολή με αρχηγό τον V. Abalakov, μετά από μια προσπάθεια 30 ημερών. Πολλοί ορειβάτες είχαν επιχειρήσει να ανέβουν την "απαγορευμένη" κορυφή και το αποτέλεσμα ήταν συχνά τραγικό, όπως στην περίπτωση του 1955 όπου 11 από τους 12 ορειβάτες, αποστολής από το Kazakh, πέθαναν στην σκηνή τους στα 6.900 μ., κατά την διάρκεια σφοδρής χιονοθύελλας.

Το Pobeda είναι η βορειότερη κορυφή πάνω από 7.000 μ. στον κόσμο. Οι καιρικές συνθήκες κατά την ανάβαση είναι ιδιαίτερα σκληρές. Οι σπάνιες ημέρες καλοκαιρίας χωρίζονται από μεγάλες περιόδους άσχημου καιρού, όπου ο παγωμένος άνεμος αναπτύσσει μεγάλες ταχύτητες, κάνοντας την ανάβαση συχνά αδύνατη. Η κύρια δυσκολία της είναι οι συχνές χιονοστιβάδες, αλλά και η πολύωρη πορεία στο υψόμετρο των 7.000 μ.. Απαιτεί τεχνικές ικανότητες, πολύ καλή φυσική κατάσταση και φυσικά καλή ψυχολογία. Όλα αυτά είναι πρόκληση για τους σημερινούς ορειβάτες - αναρριχητές. Γι' αυτό και η κατάκτηση της κορυφής αυτής, θα αποτελέσει μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της Ελληνικής ορειβασίας.

Νίκος Χατζής

1973 Αθήνα, Φοιτητής Δασοπονίας,
Εκπαιδευτής Ορειβασίας - Αναρρίχησης της Ε.Ο.Ο.Α.,
Οδηγός βουνού, μέλος του Σωματείου Οδηγών Βουνού.
Ασχολείται συστηματικά με το βουνό από το 1989.
Πολλές αναβάσεις στις Γαλλικές, Ελβετικές, Ιταλικές Άλπεις, Ben Nevis - Σκωτία, Nissebal - Νορβηγία

Αποστολές:
1996 Mustag Ata 7.546 μ. - Κίνα
1998 Kusum Kanguru 6.393 μ. - Νεπάλ
1998 Kwangre Ri 6.182 μ. - Νεπάλ
1998 Dhaulagiri 8.167 μ. - Νεπάλ

Γιώργος Ganglbauer

1970 Αυστρία, ιδιωτικός υπάλληλος
Υποψήφιος Εκπαιδευτής Ορειβασίας - Αναρρίχησης της Ε.Ο.Ο.Α.
Ασχολείται συστηματικά με το βουνό από το 1993.
Πολλές αναβάσεις στις Γαλλικές, Ελβετικές, Ιταλικές Άλπεις, Δολομίτες και Ιορδανία.

Αποστολές:
1994 Dom 4.505 μ. - Άλπεις
1995 Mont Blanc 4.807 μ. - Άλπεις
1996 Grand Paradiso 4.061 μ. - Άλπεις
1997 Elbrus 5.642 μ. - Καύκασος
1998 Dyfour 4.634 μ. - Άλπεις
1999 Island Peak 6.189 μ. - Νεπάλ

Νίκη Παπασταθοπούλου

1965 Θεσσαλονίκη, ιδιωτική υπάλληλος
Ασχολείται συστηματικά με το βουνό από το 1997.
Αναβάσεις στις Γαλλικές, Ιταλικές Άλπεις και Ιορδανία.

Αποστολές:

1997 Elbrus 5.642 μ. - Καύκασος
1998 Zumstain 4.563 μ., Πυραμίδα Vincent 4.215 μ. - Άλπεις
1999 Island Peak 6.189 μ. - Νεπάλ

Κείμενο του ορειβάτη του ΠΟΑ Γιώργου Ganglbauer, από το περιοδικό του Συνδέσμου "Φυσιολατρικοί Ορίζοντες".

Θα αναφερθώ σ' αυτό το κείμενο στα γεγονότα που έλαβαν χώρα από τις 2.8.2000 ως τις 14.8.2000, ημερομηνίες που αφήσαμε το base camp για να κάνουμε την τελική προσπάθεια στο βουνό, ο γράφων με τον Νίκο Χατζή.

2.8: με καλοκαίρι φτάσαμε στο camp1
3.8: η κακοκαιρία συνεχίστηκε με χιονόπτωση και έτσι παραμείναμε στο αντίσκηνο
4.8: κάναμε μια ανάβαση προς το περίφημο Dicky Pass, το πιο τεχνικό και επικίνδυνο τμήμα του βουνού, για αναγνώριση
5.8: κατεβήκαμε στην αρχή του παγετώνα για να πάρουμε υλικά (τρόφιμα και καύσιμα) για το camp2
6.8: προώθηση μέσα από τα δύσκολα περάσματα του Dicky Pass για να φτάσουμε στα 5.200 μ., όπου και στήνουμε το camp2. Επιστροφή αργά το βράδυ στο camp1.
7.8: ημέρα ξεκούρασης
8.8: ανάβαση στο camp2 μετά από αρκετή περιπέτεια και κίνδυνο, καθώς οι χιονοστιβάδες έπεφταν συνέχεια, λογικό άλλωστε αφού το βουνό ήταν πολύ φορτωμένο μετά τις τελευταίες χιονοπτώσεις. Μια μάλιστα μας αγγίζει πραγματικά, χωρίς δυσάρεστες συνέπειες. 19:00 αρχίζει να χιονίζει.
9.8-10.8: η κακοκαιρία συνεχίζεται. Το βουνό δείχνει τα δόντια του και εμείς ερχόμαστε σε μειονεκτική θέση. Από πάνω μας έχουν συσσωρευτεί τόνοι χιονιού, που από στιγμή σε στιγμή μπορεί να πέσουν. Έχουμε ήδη αρχίσει να σκεφτόμαστε κατάβαση, αν και αυτές τις συνθήκες είναι επικίνδυνο. Αργά το απόγευμα ο καιρός φτιάχνει.
11.8: παραμένουμε στο camp2. Η θερμοκρασία είναι αρκετά χαμηλή, περίπου 16-20 βαθμούς υπό το μηδέν.
12.8: αποφασίζουμε ανάβαση στο camp3 στα 5.800 μ. Το χιόνι όμως είναι πολύ και ο κίνδυνος χιονοστιβάδας πολύ μεγάλος, Έτσι αποφασίζουμε κατάβαση στο camp1, όπου και θα αποφασίσουμε για την συνέχεια.
13.8: παραμονή στο camp1
14.8: κατάβαση στο base camp με ιδιαίτερη δυσκολία μιας και τα κρεβάς είναι καλυμμένα από χιόνι και πότε εγώ, πότε ο Νίκος πέφτουμε μέσα. Αργά το βράδυ φτάνουμε στο base camp. Εκεί αποφασίσαμε νε κάνουμε άλλη μια προσπάθεια τις επόμενες μέρες, παρατείνοντας την παραμονή μας στο βουνό. Η κακοκαιρία όμως που ξεκίνησε από τις 15.8 το απόγευμα και κράτησε ως τις 19.8 απέκλεισε κάθε προσπάθεια.

Μέσα από το περιοδικό θα ήθελα να ευχαριστήσω τον ΠΟΑ για την εμπιστοσύνη που μου έδειξε, αν και νέος στον όμιλο, και του εύχομαι στο μέλλον να συνεχίσει να στηρίζει προσπάθειες τέτοιου είδους από νέους ορειβάτες-αναρριχητές.