03.03.98  Του Κώστα Ρούτσια, μέλους της αποστολής

Στο άρθρο που ακολουθεί γίνεται προσπάθεια να δοθεί μια όσο το δυνατόν πληρέστερη περιγραφή του εγχειρήματος που θα επιχειρηθεί, ορισμένα πληροφοριακά στοιχεία για το βουνό, καθώς και ορισμένες προσωπικές απόψεις που σχετίζονται με τις ορειβατικές αποστολές και τους λόγους για τους οποίους γίνονται τέτοια εγχειρήματα.

Προσωπικά, ιδιαίτερα τώρα που πλησιάζει ο καιρός για να φύγουμε αντιμετώπισα έντονα το ερώτημα "γιατί πάτε σε μια τέτοια ορειβατική αποστολή, αφού οι κίνδυνοι είναι αρκετοί και μεγάλοι;", "Ποιος είναι ο σκοπός της ανάβασης σας;"

Για κείνους που αναζητούν ένα υλικό αντικειμενικό σκοπό, δεν υπάρχει ικανοποιητική απάντηση. Για το λόγο ότι δεν υπάρχει πράγματι , ούτε επιθυμία, ούτε προσδοκία για καμία υλική ανταμοιβή. Μάλιστα θα έλεγα ότι η συμμετοχή όλων των μελών της αποστολής γίνεται με προσωπικές θυσίες, επαγγελματικές, οικογενειακές. Ούτε το πάθος για την ορειβασία αποτελεί την απλή απάντηση στα ερωτήματα αυτά. Για κείνους που το παίρνουν έτσι, το σπορ αυτό είναι, ή πρέπει να είναι μια πηγή ευτυχίας. Σκαρφαλώνουμε στα βουνά γιατί μας αρέσει. Όμως αμφιβάλλω αν κανένας από την ομάδα, πάει στο Dhaulagiri προσδοκώντας να απολαύσει την ορειβασία, όσο αν την εκτελούσε για παράδειγμα σε ένα βουνό της πατρίδας μας.

Ωστόσο το να ανέβεις σε μία από τις 14 οχτάρες κορυφές των Ιμαλαΐων, να είσαι ένας από τους λίγους Έλληνες που επιχείρησαν και κατάφεραν την ανάβαση σε μια κορυφή όπως το Dhaulagiri, είναι ένας ακατανίκητος μαγνήτης σε κάθε σφαίρα της ανθρώπινης δραστηριότητας. Πιστεύω ότι στη πίεση αυτή ακριβώς ενέδωσε και Μάλλορυ, όταν έδωσε την αναμφισβήτητα τετραπέρατη απάντηση στο ερώτημα, ποιος είναι ο σκοπός της ανάβασης του στο Έβερεστ: "Γιατί βρίσκεται εκεί!".

Η ορειβασία δεν είναι μόνο ένα συνηθισμένο σπορ από εκείνα που κάνουν οι άνθρωποι για να ξοδέψουν το περίσσευμα της μυϊκής τους δύναμης. Περιέχει κι ένα πνευματικό στοιχείο που φθάνει πολλές φορές στα επίπεδα του ηρωικού, ομορφαίνοντας έτσι τη ζωή, γιατί της δίνει - στον αιώνα της τεχνικής, της τεχνολογίας και της ρουτίνας - ένα ιδανικό που γενικά λείπει από παντού. Η ορειβασία είναι το συναρπαστικότερο άθλημα. Ο ορειβάτης είναι υποχρεωμένος να κινηθεί στο κενό από λίγα δευτερόλεπτα έως αρκετές ημέρες. Πρέπει να σκαρφαλώσει από λίγα μέτρα έως αρκετά χιλιόμετρα. Πρέπει να αντιμετωπίσει θερμοκρασίες πολύ κάτω από το μηδέν, σφοδρούς ανέμους, φονικές χιονοστιβάδες, πείνα, δίψα, αϋπνία, την επικίνδυνη ασθένεια του βουνού που προκαλείται από την έλλειψη οξυγόνου και ατμοσφαιρικής πίεσης. Την εξάντληση, την έλλειψη επικοινωνίας, τη μοναξιά, τα ατυχήματα, ακόμα και τον θάνατο.

Όλα αυτά πρέπει να τα αντιμετωπίσει προκειμένου να φτάσει στο φυσικό του στόχο που είναι η ανάβαση στη κορυφή. Όφελος υλικό δεν υπάρχει. Ο ορειβάτης ξεπερνώντας όλες τις παραπάνω αντιξοότητες, ουσιαστικά ξεπερνάει τον ίδιο τον εαυτό του. Το σώμα γίνεται εργαλείο του μυαλού και του πνεύματος του. Αναγκάζεται να αντλήσει δυνάμεις μέσα από τη ψυχή του. Νικά τον εαυτό του , τον δυσκολότερο αντίπαλο. Γίνεται αλληλέγγυος και αλτρουιστής.

Η κορυφή Dhaulagiri υπάρχει, τι κι αν έχει κατακτηθεί από άλλους ορειβάτες; Στέκεται πανύψηλη, απρόσιτη, αγέρωχη. Ένας στόχος τόσο δύσκολος αποτελεί πραγματική πρόκληση για τη φύση του ανθρώπου. Ο άνθρωπός ορειβάτης πάντα θα έχει την επιθυμία να αναμετρηθεί με το ακατόρθωτο, με το "ανώφελο".     [*]

Τι είναι μια ορειβατική αποστολή;

Ανεξάρτητα όμως από τις απόψεις που υπάρχουν σχετικά με την ορειβασία, φαίνεται πως όλοι συμφωνούν ότι η ορειβασία και κατ' επέκταση οι μεγάλες ορειβατικές αποστολές είναι μια μεγάλη περιπέτεια. Ειλικρινά η συμμετοχή σε μια τέτοια περιπέτεια αξίζει τον κόπο. Εκπληρώνεται μια μεγάλη επιθυμία που ο καθένας μας έχει. Δίνουμε καθημερινά μάχη προσπαθώντας να ξεπεράσουμε τον ίδιο τον εαυτό μας. Ζούμε στιγμές άφθαστου μεγαλείου. Σφυρηλατούμε μια μεγάλη φιλία μεταξύ μας και δρέπουμε στην προσωπική μας ζωή τους καρπούς αυτής της φιλίας.

Τα Ιμαλάια είναι, ως γνωστόν η μεγαλύτερη οροσειρά του κόσμου. Ένα απίστευτα απρόσιτο γεωγραφικό ανάγλυφο, χωρίς δρόμους, σχεδόν ακατοίκητο. Όλες οι μεγάλες άνω των 8.000 μέτρων κορυφές βρίσκονται εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από κάθε πόλη.. Οι πρώτες αποστολές στις απρόσιτες αυτές κορυφές ήταν υποχρεωμένες να διανύσουν μεγάλες αποστάσεις μεταφέροντας τόνους εφοδίων για τις ανάγκες των ανθρώπων της αποστολής για πολλούς μήνες. Για τη μεταφορά αυτών των εφοδίων απαιτούνταν οι υπηρεσίες χιλιάδων ιθαγενών. Οι περιοχές είναι τόσο δύσβατες, ώστε μόνο άνθρωποι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μεταφορά υλικών και εφοδίων. Η οργάνωση και διοίκηση τόσων ανθρώπων ήταν περίπου στρατιωτική και το κόστος αυτών των αποστολών κολοσσιαίο.

Από τότε έχουν αλλάξει αρκετά οι συνθήκες. Τα προβλήματα όμως, αν και περιορίσθηκαν, παραμένουν και σήμερα. Κάθε προσπάθεια για ανάβαση σε κορυφές πάνω από 8.000 μ. απαιτεί οργάνωση και προετοιμασία παρόμοια - αν και σε μικρότερη κλίμακα- με τις πρώτες αποστολές, καθώς η μεταφορά των εφοδίων εξακολουθεί να γίνεται με τον παραδοσιακό τρόπο. Δηλαδή με ανθρώπους.

Το να οργανώσεις μια ορειβατική αποστολή σε μια κορυφή άνω των οχτώ χιλιάδων μέτρων, είναι μια τρομερή υπόθεση. Η πείρα μου δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλη πέραν της αποστολής στο Aconcagua αλλά μπορώ να συμπονώ βαθύτατα όλους εκείνους που έχουν τις έγνοιες της κατάστρωσης του σχεδίου και των προετοιμασιών ανάλογων αποστολών. Ιδιαίτερα κατανοώ τον αρχηγό της δικής μας αποστολής Α. Συκάρη που είναι επιφορτισμένος με αυτό το καθήκον. Φαντασθείτε ότι οι άνθρωποι αυτοί, είναι επιφορτισμένοι με το καθήκον να λύσουν από εδώ, όλα τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουμε σε μια απομακρυσμένη και ακατοίκητη περιοχή της γήινης επιφάνειας, όπου οι κλιματολογικές συνθήκες είναι τρομαχτικές.

Θα πρέπει να λυθούν προβλήματα όπως:
Τα μέλη της ομάδας θα πρέπει να είναι κατάλληλα ντυμένοι και εφοδιασμένοι για να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες.
Να παρθούν όλα τα απαραίτητα σύνεργα που είναι πιθανόν να χρειαστούν.
Οι προμήθειες θα πρέπει να υπολογιστούν για ολόκληρη την περίοδο της απουσίας από τον πολιτισμένο κόσμο και πρέπει να επιλεγούν προσεκτικά.
Πρέπει να γίνουν ετοιμασίες για το αμπαλάρισμα, την καταγραφή και την μετακίνηση των υλικών και των τροφίμων.
Τελευταίο αλλά καθόλου μικρότερο απ' όλους τους πολύπτυχους αυτούς πονοκέφαλους και βασικότερο σ' ολόκληρη την επιχείρηση, είναι το πρόβλημα του οικονομικού διακανονισμού της. Της εξεύρεσης των απαραίτητων πόρων για την επιτυχία του εγχειρήματος.

Η επιλογή της κορυφής Dhaulagiri

Οι ανθρώπινες δραστηριότητες είτε αφορούν τεχνικο-οικονομικούς σκοπούς, είτε άπτονται πολιτιστικών αναγκών, θα πρέπει αλληλοϋποστηριζόμενες να στοχεύουν, αφενός στη βελτίωση της ποιότητας ζωής και αφετέρου στην πνευματική ανάπτυξη. Οι δραστηριότητες αυτές οφείλουν να καθορίζονται, από τις αρχές της προόδου και της εξέλιξης.

Ο ΣΕΟ πιστεύοντας σε αυτά τα αξιώματα, αλλά και στις αρχές του, επιχειρεί ολοένα και δυσκολότερα εγχειρήματα στο τομέα που δραστηριοποιείται. Κρίνοντας λοιπόν ότι, ο ίδιος αλλά και η Ελληνική Ορειβασία γενικότερα, εμπεριέχουν το δυναμικό που θα μπορούσε να κατακτήσει τις δυσκολότερες και υψηλότερες βουνοκορφές της γης, πραγματοποιεί ορειβατική αποστολή στην κορυφή DHAULAGIRI των Ιμαλαΐων στη χώρα του Νεπάλ.

[*]     Το Dhaulagiri είναι ένα από τα 14 υψηλότερα βουνά του κόσμου που το ύψος του υπερβαίνει τα 8.000 μ. Η αναρρίχηση στη κορυφή του, απαιτεί πολυήμερη προσπάθεια σε αφιλόξενα τοπία, σε κάθετες ορθοπλαγιές, σε παγωμένες κόψεις, σε πεδία που βάλλονται από φονικές χιονοστιβάδες. Οι άστατες καιρικές συνθήκες με ισχυρούς ανέμους και θερμοκρασίες πολύ κάτω του μηδενός, αλλά και οι επικίνδυνες ασθένειες του βουνού θα αποτελέσουν ένα ακόμη εμπόδιο στην προσπάθεια της αποστολής. Εν τούτοις η αποστολή αυτή με τη συγκεκριμένη σύνθεση, παρέχει όλες τις προϋποθέσεις που μπορούν να εγγυηθούν για την επιτυχία της.

Πληροφοριακά στοιχεία

Οι πρώτες φωτογραφίες αέρος του βουνού πάρθηκαν το 1949. Από το 1950 έως το 1959 Γάλλοι, Ελβετοί, Αργεντινοί και Αυστριακοί έκαναν προσπάθειες για ανάβαση στην κορυφή του. Όλες οι προσπάθειες στην βόρεια πλευρά του απέτυχαν στο σημείο των 8.000 μ.

Πρώτη επιτυχημένη ανάβαση στο βουνό έγινε στις 13 και 23 Μαΐου του 1960 από τους Ελβετούς ορειβάτες E. Forrer, A. Schelbert, M Vaucher, H. Weber, τον Αυστριακό K. Diemberger, το Γερμανό P. Diener και οι Sherpas Nyima Dorie και Nawang Dorji. Ακολουθήθηκε η Βορειοανατολική πλευρά.

Τον Οκτώβρη του 1990 επταμελής Ελληνική αποστολή του ΕΟΣ Αθήνας με αρχηγό τον Ι. Κατριβάνο και μέλη τους Π. Χλωροκώστα, Δ. Τιτόπουλο, Ν Μπρόκο, Χ. Λάμπρη, Β. Βρούτση και Δ. Καραγιάννη επιχειρούν ανάβαση στο Dhaulagiri από τη ΒΑ κόψη. Δυστυχώς δεν μπόρεσαν να το ανέβουν και δύο μέλη της αποστολής Β. Βρούτσης και Χ. Λάμπρης καταφέρνουν να φτάσουν μέχρι τα 7.600 μ αλλά σταματούν με έντονα τα σημάδια των κρυοπαγημάτων και του πνευμονικού οιδήματος.

Τα μέλη της αποστολής

Συκάρης Αντώνης
35 χρονών. Γεννήθηκε στην Αθήνα. Αρχηγός της Αποστολής. Μέλος του ΣΕΟ Αθηνών. Επιχειρηματίας. Υψηλότερη κορυφή: Pumori - Nepal, 7.161 μ.
Αυγεροδήμος Παναγιώτης
28 χρονών. Γεννήθηκε στην Αθήνα. Μέλος του ΣΕΟ Αθηνών. Ιατρός. Υψηλότερη κορυφή: Aconcagua - Αργεντινή, 6.959 μ.
Βουτηρόπουλος Γιώργος
28 χρονών. Γεννήθηκε στο Αλιβέρι Εύβοιας. Μέλος του ΕΟΣ Αθηνών. Ιστορικός. Υψηλότερη κορυφή: Τατζικιστάν Κομμουνισμός, 7.495 μ.
Κάλλος Δημήτρης
30 χρονών. Γεννήθηκε στα Ιωάννινα. Μέλος του ΕΟΣ Ιωαννίνων. Τεχνικός ιατρικών μηχανημάτων. Υψηλότερη κορυφή: Pumori - Nepal, 7.161 μ.
Λαζαρίδης Σταύρος
30 χρονών Γεννήθηκε στο Μόναχο της Γερμανίας. Μέλος της Ο. Λ. Θες/νίκης. Τουριστικός Πράκτορας. Υψηλότερη κορυφή: Τατζικιστάν Κορζενέφσκα, 7.105 μ.
Μπουγιουκλού Αλέξανδρος
28 χρονών. Γεννήθηκε στην Ξάνθη. Μέλος του ΕΟΣ Ξάνθης. Υπάλληλος στο Δήμο Ξάνθης. Υψηλότερη κορυφή: Pumori - Nepal, 7.161 μ.
Παπανδρέου Νίκος
43 χρονών. Γεννήθηκε στην Ανδραβίδα. Μέλος του ΣΕΟ Αθηνών. Επιχειρηματίας. Υψηλότερη κορυφή: Aconcagua - Αργεντινή, 6.959 μ.
Ρούτσιας Κώστας
41 χρονών Κατάγεται από το Πτελεό Μαγνησίας. Μέλος του ΣΕΟ Αθηνών Πολιτικός Μηχανικός. Υψηλότερη κορυφή: Aconcagua - Αργεντινή, 6.959 μ.
Τσουπράς Χαράλαμπος
35 χρονών Γεννήθηκε στις Σενάδες Άρτας Μέλος του ΕΟΣ Αθηνών. Υπάλληλος ΕΛΤΑ. Υψηλότερη κορυφή: Τατζικιστάν Κομουνισμός, 7.495 μ.

Βιβλιογραφία

Τζων Χαντ: "Στη στέγη του κόσμου"
Κώστας Τσιβελέκας: Έβερεστ 96

 

 

Αναλυτικό χρονοδιάγραμμα

13.3.98: Αναχώρηση από τον Ανατολικό αερολιμένα Αθηνών
14.3.98: Άφιξη στο Κατμαντού, πρωτεύουσα του Νεπάλ
15-17.3.98: Διευθέτηση όλης της οργάνωσης μέσω του bikram και του Υπουργείου τουρισμού του Νεπάλ.
Αγορά όλου του εξοπλισμού του μαγειρείου του base camp σε συνεννόηση με τον μάγειρα της αποστολής
Αγορά όλων των προϋπολογισμένων τροφίμων.
18.3.98: Αναχώρηση με μισθωμένο λεωφορείο για Pokhara, μαζί με 2 high altitude porters, τον μάγειρα και τους 2 βοηθούς του και όλο τον εξοπλισμό.
19.3.98: Παραμονή στην Pokhara για διατυπώσεις και προετοιμασία για αύριο.
20.3.98: Πτήση charter για Jomosom, 2.713 μ.
21.3.98: Συγκέντρωση των porters για την μεταφορά του εξοπλισμού στο Base Camp. Trekking μέχρι το Yak Kharka για εγκλιματισμό και επιστροφή στην Marpha
22.3.98: Από το κέντρο της Marpha αρχίζουμε να ανεβαίνουμε προς τα αριστερά κατά μήκος μιας αμμώδους, βραχώδους κλίσης και έπειτα συνεχίζουμε κατά μήκος ενός δύσβατου βουνίσιου ζιγκ-ζαγκ μονοπατιού. Καθώς αυτή η μακρά ανάβαση θα φθάσει στο τέλος της, κάνουμε αναστροφή αριστερά. Διασχίζουμε το ρυάκι και παίρνουμε το βουνίσιο μονοπάτι το οποίο πηγαίνει πάνω και αριστερά. Εδώ εμφανίζονται το Dhaulagiri I και η κορυφή Tukuche δεξιά μας, καθώς ανεβαίνει μια κορυφογραμμή υπάρχουν 2 καλύβες από τις οποίες στέκουν μόνον οι εξωτερικοί τοίχοι. Μπαίνουμε ξανά στο βουνίσιο μονοπάτι, εδώ πλέον η κλίση μεγαλώνει και το μονοπάτι στενεύει. Καθώς κάνουμε το γύρο προς μια διακλάδωση της κορυφογραμμής που προέρχεται από την κύρια κορυφογραμμή, φτάνουμε το Yak Kharka, όπου υπάρχει χώρος για διανυκτέρευση.
Από τη Marpha (2.667 μ.) στο Αλουμπάρι (3.900 μ.), 3,5 ώρες. Από κει στο Yak Kharka (4.200 μ.), 2,5 ώρες. (διανυκτέρευση σε αντίσκηνα)
23.3.98: Ο όρθιος δρόμος κατά μήκος μιας δύσβατης βουνοπλαγιάς συνεχίζεται. Κάνουμε το γύρο της κορυφογραμμής προς μια άλλη μπιβουάκ σπηλιά σαν αυτή του Yak Kharka. Καθώς ανεβαίνουμε την πλαγιά του βουνού προς την κορφή Thapa, η κλίση ελαττώνεται. Έπειτα ανεβαίνουμε και κατευθυνόμαστε προς το πέρασμα Thapa και λίγο αργότερα προς την κοιλάδα Hidden (4.915. μ.)
Το Dhaulagiri I κρύβεται από την κορυφή Tukuche (6.920 μ.). Πορεία 5 ώρες.
24.3.98: Από την κατασκήνωση της κοιλάδας Hidden κατευθυνόμαστε προς το γαλλικό πέρασμα (French Pass - 5.360 μ.) και από κει λίγο αργότερα φτάνουμε στο Base Camp.
25.3.98: Αρχή ανάβασης, βλέπε πλάνο αναρρίχησης.   
10.5.98: Τέλος ανάβασης
11.5.98: Hidden Valley
12.5.98: Jomosom
13.5.98: Pokhara
14-15.5.98: Κατμαντού
16.5.98: Αναχώρηση για Αθήνα
18.5.98: Άφιξη στην Αθήνα

 

 

 

Από το Base Camp 4.700 μ. κινούμεθα μέσα σε παγετώνα. Στα δεξιά του όμως υπάρχει κίνδυνος πτώσεων λίθων. Γι΄αυτό, η κίνηση αυτή πρέπει να γίνεται πρωί. Επικίνδυνη διαδρομή περίπου 200 μέτρα. Αργότερα παραμένουμε στον παγετώνα, όπου υπάρχουν μόνον κρεβάς. Έτσι, φθάνουμε στο 1o camp μετά από 4 ώρες.

1ο camp: 5.300 μ. έως το 2ο camp 5.850 μ. Ομαλή κλίση, απαραίτητα 2 μπατόν. Πορεία, περίπου 2 ώρες.
2ο camp: 5.850 μ. έως το 3ο camp 6.450 μ. Λίγο μεγαλύτερη κλίση. Πορεία, 4,5 έως 5,5 ώρες.
3ο camp: 6.450 μ. έως το 4ο camp 7.450 μ.

Το δυσκολότερο σημείο της διαδρομής, που χωρίζεται στα πρώτα 400 μέτρα (6.400-6.800) σε χιόνι, η πάγο, με κλίση μέχρι 45o
Το δεύτερο κομμάτι (6.800-7.100 επίσης χωρίζεται σε πάγο ή χιόνι, αλλά η κλίση είναι 55-60o και τοπικά 70o.
Στα 7.100 δεν μπορούμε να στήσουμε τις σκηνές μας και θα είμαστε υποχρεωμένοι να συνεχίσουμε άλλα 350 μέτρα.
(7.100-7.450) Όπου υπάρχουν δύσκολα μεικτά κομμάτια, θα στήσουμε τα 3 camp, όπου υπάρχουν 2 χαρακτηριστικοί, μεγάλοι βράχοι. Το πλατώ δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλο, αλλά μπορεί να δεχτεί 2 σκηνές χωρίς πρόβλημα. Χρόνος μετάβασης από τον 3ο camp στο 4ο πάνω από 8 ώρες.

4ο camp: 7.450 έως κορυφή 8.167 μ.
Από το 4ο camp κινούμεθα λίγο δεξιά, 40ο κλίση, και μετά από κάποια μέτρα αποφεύγουμε κάτι βράχια και κινούμεθα αριστερά 45ο κλίση, μέχρι το ξεκίνημα της κόψης, και σε ύψωμα 7.900 μ.
Εδώ υπάρχει μικρός κίνδυνος αποκόλλησης μικρών στρώσεων χιονιού, και κίνδυνος να παρασυρθεί κάποιος αν δεν προλάβει να ασφαλιστεί καλά. Σ' αυτή την διαδρομή, όπως και στην προηγούμενη, δεν υπάρχουν σταθερά σχοινιά.
Από τα 7.900 ακολουθούμε στα δεξιά της την κόψη και υπάρχουν μερικά σκαμπανεβάσματα που οδηγούν στην κορυφή.
Χρόνος μετάβασης από τον 4ο camp στην κορυφή περίπου 8 ώρες. Επιστροφή στο 4ο camp περίπου 6 ώρες.

 

 

Τμήμα της ομιλίας του αρχηγού της αποστολής μπορείτε να ακούσετε εδώ.

Σημεία της ομιλίας του Κου Νικολάου, προέδρου του ΣΕΟ, ήταν τα εξής:
Ως Πρόεδρος του ΣΕΟ έχω την τιμή και τη χαρά να σας ανακοινώσω ότι η μεγάλη ορειβατική αποστολή που από μήνες το σωματείο μας οργανώνει για την κατάκτηση του όρους Dhaulagiri είναι ήδη έτοιμη και σε λίγες μέρες, συγκεκριμένα στις 13 Μαρτίου, αναχωρεί, προκειμένου να υλοποιήσει στους στόχους μας......
Στον τομέα των αποστολών σε βουνά του εξωτερικού, ο ΣΕΟ έχει οργανώσει δεκάδες αναρριχήσεις σε βουνά, όπως οι Άλπεις, Φούτζι Γιάμα, Ιαπωνικές Άλπεις, Κένυα, Κιλιμάντζαρο, Καύκασος, Ακονκάγκουα, Παμίρ Ιμαλαΐων.....
Η αποστολή θα αναχωρήσει στις 13 του μηνός όπως προείπα, από το ανατολικό αεροδρόμιο και μέσω Ρώμης-Ν. Δελχί, θα φθάσει στο Κατμαντού, πρωτεύουσα του Νεπάλ. Από κει θα κατευθυνθεί δυτικά μέσω οδικής διαδρομής 500 χιλιομέτρων και θα φτάσει στην πόλη Pokhara. Στη συνέχεια, με πτήση τσάρτερ θα οδηγηθεί στην πόλη Jomosom, από όπου θα αρχίσει η προσπέλαση προκειμένου να φτάσει στην κατασκήνωση βάσης.
Μαζί με 70 porters, 20 γιοκ και 3 τόνους εφόδια και ορειβατικό υλικό, επί 7 ημέρες περπατώντας μέσα από δύσκολα περάσματα, η αποστολή θα οδηγηθεί στα 4.500 μέτρα όπου βρίσκεται και η κατασκήνωση βάσης. Αφού εγκλιματιστεί στο σημείο αυτό, θα αρχίσει την αναρρίχηση προς την κορυφή του βουνού.
Υπολογίζουμε ότι σε 2 μήνες από την αναχώρηση το όλο εγχείρημα θα έχει τελειώσει."
    

Στην συνέχεια μίλησε η supervisor της χορηγού SONY Κα Αρβανίτη. Τέλος ο Κος Συκάρης, αρχηγός της αποστολής, αναφέρθηκε με περισσότερες λεπτομέρειες στην κατάσταση της ομάδας και το ταξίδι μέχρι το Base Camp.
    

Το Ορειβατείν θα είναι μαζί του και μαζί σας την Παρασκευή, κατά την αποχώρηση της ομάδας για το Νεπάλ.

 

 

Δείτε ή ακούστε την περιγραφή του ταξιδιού από τον αρχηγό της αποστολής.

 

 

Το Ορειβατείν είχε ετοιμάσει ένα wallpaper για την αποστολή στο Dhaulagiri: "Μια συνεισφορά του Ορειβατείν για να γίνει γνωστή στον κόσμο η μεγάλη αποστολή."